Umowa o pracę na czas określony

Rząd zapowiada ograniczenie możliwości zawierania umów o pracę na czas określony.

Wiceminister Pracy i Polityki Społecznej Radosław Mleczko w rozmowie zamieszczonej w Dzienniku Gazeta Prawna z dnia 7 marca 2014 roku nawiązuje do przedstawianej partnerom społecznym propozycji. Sprowadza się ona do możliwości zastosowania trzech mechanizmów:

  • określenie łącznego czasu trwania umów;
  • wydłużenie okresu jednego miesiąca;
  • ustalenie precyzyjnego katalogu, w jakich sytuacjach umowa na czas określony powinna być nadal możliwa do zawarcia u jednego pracodawcy.

Rozważane jest również wydłużenie maksymalnego okresu umowy na okres próbny (w chwili obecnej są to 3 miesiące).

Intencją rządu  jest zbliżenie zasad zatrudniania na podstawie umów na czas określony i nieokreślony tak, aby zachęcić pracodawców do zawierania tych drugich, a jednocześnie nie gubić istoty obu rodzajów umów.

W chwili obecnej, jedynym ograniczeniem w zawieraniu umów o pracę na czas określony jest przepis art. 251 kodeksu pracy. Mówi on, że zawarcie po raz trzeci umowy o pracę na czas określony (jeśli przerwa pomiędzy rozwiązaniem umowy poprzedniej a kolejnej nie przekroczyła 1 miesiąca), jest równoznaczne z zawarciem umowy na czas nieokreślony. Obowiązuje zasada, że umowa o pracę na czas określony, nie może zostać rozwiązana za wypowiedzeniem przed jej zakończeniem (brak okresu wypowiedzenia). Jest jednak wyjątek od tej zasady (art. 33 kodeksu pracy), który powoduje, że jest to bardzo atrakcyjna i korzystna forma zatrudnienia, zwłaszcza dla pracodawców. W przypadku zawarcia umowy na czas określony dłuższy niż 6 miesięcy, pracodawca i pracownik mogą przewidzieć możliwość wcześniejszego rozwiązania tej umowy za dwutygodniowym wypowiedzeniem. Ważne jest, aby tego typu zapis znalazł się w umowie, ponieważ bez tego zapisu umowa będzie musiała trwać aż do końca okresu, na który została zawarta.

Drugą istotną sprawą jest to, że rozwiązanie takiej umowy nie wymaga od pracodawcy wskazania przyczyny wypowiedzenia, co jest konieczne w przypadku wypowiadania umowy na czas nieokreślony. Pracodawca ma jedynie obowiązek złożenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy na piśmie i wskazania prawidłowego (tj. dwutygodniowego) okresu wypowiedzenia.

Drugą istotną sprawą jest to, że rozwiązanie takiej umowy nie wymaga od pracodawcy wskazania przyczyny wypowiedzenia, co jest konieczne w przypadku wypowiadania umowy na czas nieokreślony. Pracodawca ma jedynie obowiązek złożenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy na piśmie i wskazania prawidłowego (tj. dwutygodniowego) okresu wypowiedzenia.

Ponadto, umowa o pracę na czas określony może zostać rozwiązana w następujących przypadkach:

  1. na mocy porozumienia stron, co wynika z treści art. 30§1 pkt.1 kp;
  2. bez wypowiedzenia z winy pracownika – art. 52 kp;
  3. bez wypowiedzenia bez winy pracownika – art. 53 kp;
  4. w razie ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy za dwutygodniowym wypowiedzeniem  – art. 411§2 kp
  5. w przypadku  zwolnień z pracy dokonywanych na podstawie przepisów ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. Nr 90, poz. 844). – tzw. zwolnienia grupowe.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Current ye@r *